Posts Tagged ‘ŁaGG-3’

ŁaGG-3 serii 8

Styczeń 14, 2009

Trzecim typem samolotu Radzieckiego zdobytego przez Japonię był myśliwiec ŁaGG-3 z 8 serii produkcyjnej. Egzemplarz ten zdobyto w 1942 roku na terenach ówczesnego państewka Mandżukuo. Pilot na skutek defektu maszyny lądował awaryjnie z wciągniętym podwoziem.

Radziecki major po wylądowaniu miał poprosić o azyl w Mandżurii. Według jego zeznań powodem dezercji miała być jego poprzednia wysoka pozycja społeczna oraz zniechęcenie bieżącą sytuacją polityczną w kraju. Elementem przetargu okazał się być nie tylko sam samolot. Na jego pokładzie była również instrukcja pilotażu, oraz tajne dokumenty i mapy lotnicze.

Pilot po wystartowaniu ze swego lotniska natychmiast skierował się w stronę granicy mandżurskiej, chcąc dotrzeć do miasta Jiamusi w Mandżurii. Zaraz po przekroczeniu granicy z Mandżurią został ostrzelany przez własną artylerię przeciwlotniczą. Możliwe że był to powód dla którego zdecydował się na lądowanie ze schowanym podwoziem w pobliżu Jiamusi.

Władze w Tokio zostały natychmiast poinformowane o tym wypadku, co spowodowało że z Ośrodka Badawczego Wojsk Lądowych i Lotniczych w Tachikawa w trybie pilnym wysłano specjalistów do zbadania maszyny. W jednostce w Harbinie, która zabezpieczyła maszynę, zaostrzono kontrolę zachowania tajemnicy wojskowej. Podjęto tam również próbę wyremontowania płatowca. W samolocie wymieniono rurkę Pitot’a na japońską oraz usunięto osłony kół podwozia, pozostawiając tylko osłony goleni. Wyremontowano również chłodnicę oraz śmigło, uszkodzone podczas lądowanie na brzuchu.

Ekipą testującą maszynę dowodził pułkownik Imagawa Issaku. Na pilotów oblatywaczy zostali wyznaczeni podpułkownik Yamamoto Gorō oraz major Yoshida Tonio. Ten ostatni początkowo odnosił się z rezerwą do oblatywania bądź co bądź drewnianej konstrukcji, ale po zapoznaniu się z jej stanem oraz dostarczonymi dokumentami zmienił zdanie na bardziej pozytywne.

Samolot miał nieuszkodzone poszycie zewnętrzne, wątpliwości budził stan kadłuba wewnętrznej konstrukcji kadłuba. Po zakończeniu remontu i wykonaniu kontroli stwierdzono niewłaściwe wyważenie maszyny oraz nieprawidłowości w pracy chłodnicy. Na podstawie wyników kontroli zlecono powtórny przegląd samolotu. Pomimo stosunkowo dobrego ogólnego stanu technicznego, nie udało się nawet podczas trzeciego przeglądu maszyny usunąć drgań śmigła, oraz problemów związanych z pracą chłodnicy.

Przygotowania do testów odbywały się z asystą radzieckiego pilota. Wreszcie po dwóch próbnych kołowaniach na lotnisku w Mutanchiang samolot wystartował 26 września 1942 roku. Program prób został zakończony do 20 października tego samego roku. W Mutanchiang prowadzono także próby porównawcze z myśliwcami japońskimi w 85 Hiko Rentai (85 dywizjonie).

Zdobyty ŁaGG-3 był później używany jako samolot pocztowy, jednak podczas nieudanego lądowania na lotnisku Gannosu w pobliżu Fukuoki na Kiusiu maszyna uległa całkowitemu zniszczeniu. Ponieważ naprawa była już niemożliwa, samolot został skasowany.

Podczas trwania prób maszyna miała oryginalne radzieckie malowanie składające się z kamuflażu czarnozielonego i oliwkowozielonego na górnych powierzchniach oraz jasnoniebieskiego na dolnych. Radzieckie znaki przynależności państwowej zamalowano, nanosząc na nie Hinomaru (na kadłubie z białą obwódką). Gwiazdy zamalowano inną farbą o kolorze podobnym do koloru oryginalnego.

Śmigło po remoncie pozostawiono w kolorze naturalnego metalu, znakując końcówki typowymi dla samolotów japońskich czerwonymi paskami. Na krawędziach natarcia skrzydeł naniesiono żółte pasy, będące w tamtym czasie znakiem szybkiej identyfikacji japońskich maszyn bojowych.

Materiały źródłowe:

  • Erik Pilawskii, „Soviet Air Force Fighter Colours 1941–1945„, Classic Colours 2003
  • Hans-Heiri Stapfer,” LaGG Fighters”, In Action 163, Squadron/Signal Publication
  • „Nihongun Hokakuki Hiroku„, Kojinsha 2002

Opracował: Paweł Piwoński

Reklamy