Heinkel He 100D

W ramach zakupów technologii lotniczej Cesarska Marynarka Wojenna importowała z Niemiec oprócz He 119, trzy dodatkowe maszyny He 100D płacąc za nie 1 200 000 RM. Wraz z zakupem tych samolotów zakupiono również prawa do produkcji licencyjnej za kolejne 1 600 000 RM. Planowano wówczas uruchomienie produkcji licencyjnej w zakładach lotniczych w Chiba.

Zakupione maszyny He 100D zwróciły na siebie uwagę przede wszystkim jako szybkie myśliwce bazowe wyposażone w silniki chłodzone cieczą. Samoloty te testowano w obecności przedstawicieli Cesarskiej Armii i Floty na lotnisku przy zatoce Kasumi.

W tym czasie He 100D były reklamowane w Niemczech jako jednomiejscowe myśliwce nocne He 113. Myśliwiec He 100D został nazwany przez Cesarską Marynarkę Wojenną jako myśliwiec Heinkel typ 100 (AxHe1).

W stosunku do samolotów rodzimej japońskiej produkcji He 100D był zdecydowanie lepszy pod względem osiąganych prędkości i posiadanego uzbrojenia. Jednak pod względem zwrotności zdecydowanie im ustępował.

Z użytych w nim rozwiązań technologiczno-konstrukcyjnych uwagę japońskich inżynierów zwróciły takie elementy jak śmigło VDM o stałej prędkości ze zmiennym skokiem , chłodnica zamontowana w skrzydle, oraz chowane podwozie.

Po wykonaniu testów ostatecznie zaniechano uruchomienia planowanej produkcji licencyjnej.

Materiały źródłowe:

  • „Handbook of Japanese Aircraft 1910-1945”, Model Art. 327
  • Seweryn Fleischer, „Heinkel 100”, Wydawnictwo Militaria, Warszawa 2002

Opracował: Paweł Piwoński

Advertisements

Tagi: , , ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s


%d blogerów lubi to: